Yağış qadın

Gözümə bax, gözündə görünür kinin və adın. Olublar yad, necə də gülməli görünür indi. Əlində var, heç bir şey qəzindir şəkiçələrdən. Dəyişə bilməsən axı sən olmusan belə əzəldən. Əbədi yad, sözünü əməldə göstərməsənsə, Axırın yox, yalanın sarıyıb boynunu yenə. Çatmısan bax, şeytanın sözü də qalmadı səndə. Dəyişə bilməsən axı sən olmusan belə əzəldən. Özünə taq, qurmusan tövlə kimin ürəyində? Marağı yox, çirkabı yayırsan getdiyin yerə. Əlində deyil, salırsan özün kimisən əmeyy. Dəyişə bilməsən axı sən olmusan belə əzəldən. Gün doğur semada, Mən isə yağış qadın. Ait deyiləm bura, bilirəm yenə də özümə vurmayım. Özüm dəlik elərim, özümü silgələdim. Qüsuru qüsursuz görməyən hər kəsi çevrəmdən sildim. Gün doğur semada, Mən isə yağış qadın. Ait deyiləm bura, bilirəm yenə də özümə vurmayım. Özüm dəlik elərim, Özümü silgələdim. Qüsuru qüsursuz görməyən hər kəsi çevrəmdən sildim. Yağışın yox, düşmüsən göylərdən, Düşünür o Mərhemin yox, yaraya duz basan dostların çox. Sən özündən qorx, sən kimi düşmənin dünyada yox. Dəyişə bilməsən axı sən olmusan belə əzəldən. Yağışın yox, düşmüsən göylərdən, Düşünür o Mərhemin yox, yaraya duz basan dostların çox. Sən özündən qorx, sən kimi düşmənin dünyada yox. Dəyişə bilməsən axı sən olmusan belə əzəldən.