Kabut Rindu

Sepi Isih ning ati. Uu Ye. Sepi rawuh Nyandhing ning kalbu. Rindu kependhem suwe tak Tunggu. Kabut alus nutupi Atiku. Nggowo rasa Sing lirih sendu. Alon-alon aku nyebut Jenengmu. Ning saben nafas isih ana Kowe. Kabut rindu iki ora ono Enteke. Nyelimuti ati nganti tekan jero Rasa iki. Bayangmu rawuh ning saben sepi sing nyekel Aku. Nanging sliramu adoh ra iso Bali nyawiji karo aku. Opo kowe kelingan aku? Aku kangen kowe! Wektu mlaku dina terus ganti. Nanging sliramu isih ning jero ati. Jenengmu alus kekar tanpa lali. Mung bisa ngimpi ketemu maneh ing wengi. Nalika sepi nyelimuti Jalanku. Aku mung iso nyebut Asmamu. Kabut rindu iki kendel tanpa Wates. Ngubengi ati gawe rasa iki Pedes. Bayangmu cedak nanging ora iso tak Genggam. Amarga sliramu adoh ilang ninggal kenangan Sing dalang. Aku kangen kowe! Tresno sing biyen anget. Saiki mung dadi kenangan sing Meneng. Ra ono Maneh swaramu. Mung sepi sing ngancani uripku. Kabut rindu iki tak akoni Dewe. Sanajan loro tetep tak simpen ning jero Atiku iki. Bayangmu isih dadi bagian uripku. Nanging aku kudu kuwat neruske dalan Tanpa sliramu. Kangen kowe! Yen waktu Maringi dalan. Muga ati iki iso Tenang. Sanajan tanpa sliramu. Aku isih sinau Kuwat. A-a-a-awon-awon!