Api Tresno

Api tresno ning dada, Kobong nyala. Madhangi dalan, Urip kita yo. Api tresno iki, Ora tau padam. Sanajan badai teko, Ngalang-ngalang. Kita bebarengan, nanging tansah Kangen. Atimu lan atiku, dadi siji ning Tresno iki. Sanajan adoh, rasa iki tetep Urip. Ora bakal ilang, nganti Pungkasan. Koyo lintang lan rembulan ning wengi. Tansah cecek, ora tau Pisah maneh. Gowo cahyo ning petenge ati. Nuntun kita tekan pelukan Sejati. Hei, ya tresno iki ora bakal Mati. Sanajan wektu nyoba Misahke. Kowe lan aku tetap Siji. Nganti tekan pungkasan urip Iki. Ijino aku ning sisihmu selawase. Nganani uripmu tekan akhir wektu. Saling nguATke seneng lan lara. Bareng-bareng ngadhepi kabeh triko. Saben luhing netes dadi anget. Saben esemmu dadi surgaku tenan. Ora ono liane sing tak pengeni. Kecuali kowe ning uripku iki. Yen donya iki, nyoba Misahke. Tresno iki ora bakal kalah. Koyo lintang lan rembulan ning wengi. Tansah cecek, ora tau pisah Maneh. Gowo cahyo ning petenge ati. Nuntun kita tekan pelukan Sejati. Hei, ya tresno iki ora bakal Mati. Sanajan wektu nyoba Misahke. Kowe lan aku tetap siji. Nganti tekan pungkasan urip Iki. Yen badai teko, ojo wedi yo Sayang. Aku ning kene, tansah nyeguh tanganmu. Percoyo wae, tresno iki Kuwat. Ora bakal rubuh, nyanti kapan Wae. Api tresno iki, Bakal terus kobong. Ora bakal mati, nganti tekan Pungkasan. Koyo lintang lan rembulan, Ning langit wengi. Sing ora tau pisah selawase. Tresno