Дзяучына

Не кажи, што злыя людзі і што свет паганы. Сэрца крыўду ўсю забудзе, час загоіць раны. Тыя раны, што зладзеі сэрцу прычынілі. Тыя думкі і надзеі, што ў табе пабілі, Што ў табе пабілі. Ды ці ж варты баламуты, каб твой твар дзявочы Засцілаўся ценем смуты і тускнелі вочы. Не кажи, што злыя людзі і што свет паганы. Сэрца крыўду ўсю забудзе, час загоіць раны, Час загоіць раны. Пройдзе ўсё, перажывецца, вер мне, Дарагая. Будзе час, ускалыхнецца сэрца і ўзыграе. А ў душы вясна настане, сэрца зноў палюбіць. Прыйдзе доля, ў вочкі гляне, шчыра Прыгалубіць, шчыра прыгалубіць. Ды ці ж варты баламуты, каб твой твар дзявочы Засцілаўся ценем смуты і тускнелі вочы. Не кажи, што злыя людзі і што свет Паганы. Сэрца крыўду ўсю забудзе, час загоіць раны, Час загоіць раны. Ды ці ж варты баламуты, каб твой твар дзявочы Засцілаўся ценем смуты і тускнелі вочы. Не кажи, што злыя людзі і што свет паганы. Сэрца крыўду ўсю забудзе, час загоіць раны, Час загоіць раны.