Насуперак

Цяжар блытных парцей адступае Толькі ноччу. Сэрца б'ецца мацней, лёс пустэчы Відавочны. Адчуўшы свой шлях ды на губах час Саставіць сядзіны, бо пакінуць у снах толькі Жыць, Жыць не ў магілах. Шкло працяўшы свой свет прачуванні Неспакою. Згінеш плыц сам з нявер, як апошні Крок няўгоды. Падламіўшыся ўраз ад цяжару Ўласных жахаў, зноў будзеш шукаць Спачування З пашанай. Трымайся надзеі Хвілінай спаткання. На сутперах часу Паўз кроў сядзяцанні. Дабрыні свой шаг, аднойдзі свой твар. Дабрыні свой шаг, аднойдзі свой твар. Рэхам згудку прасяк крах у сілу Запазычанай мары. Схілам думак у разлад па-над цемрай. Па кратах схаваў сэрца ў глыб рой. Збег чыха, збег чыха ад патрабы пачуцці Ўтрымаць. Зневажаць, зневажаючы здрады. Трымайся надзеі Хвілінай спаткання. На сутперах часу Паўз кроў сядзяцанні. Дабрыні свой шаг, аднойдзі свой твар. Дабрыні свой шаг, аднойдзі свой Твар. Трымайся надзеі Хвілінай спаткання. На сутперах часу Паўз кроў сядзяцанні. Дабрыні свой шаг, аднойдзі свой твар. Дабрыні свой шаг, аднойдзі свой Твар.