Den finaste e veit

Det er jammen meg rart kor det kan gå Te. Tenk at du går i lag med me. Om det blåser kaldt, er varme og heit. For du er den finaste veit. Granskande skinn frå ei gatelykt. Er ikkje alt like trygt. Og spør du meg no, blir eg heilt i Beit. Korfor den finaste veit. Men når dyna varm omkring oss begge to i Mørke natta. Skal eg kviskre i øret ditt og svare på Korfor du er den finaste Veit. Kor eg hentar alt motet frå, kan ikkje Eg forstå. Men ein ting veit eg klart og greitt, At du er den finaste veit. Men når dyna varm omkring oss begge to i Mørke natta. Skal eg kviskre i øret ditt og svare på Korfor du er den finaste Veit. Nei, at du skulle nå ha slik tur, Det er ikkje til å tru. Når alt var slutt og eg skulle gå ved Døra der sto du. Det er jammen meg rart kor det kan gå Te. Tenk at du går i lag med me. Og om det blåser kaldt, er eg varm og Heit. For du er den finaste veit. Og når dyna varm omkring oss begge to I mørke natta. Skal eg kviskre i øret ditt og svare på Korfor du Er den finaste veit. Men når dyna varm omkring oss begge to I mørke natta. Skal eg kviskre i øret ditt og svare på Korfor du Er den finaste veit.