Nuram Deh Osmon

وقت باران بگذشت، رو نماید خورشید. پشت پنجره روزی نو با امید. وقت خسته آید از سفر به خانه. پیغامت خواند دل چون یک ترانه. درد و غم را شوید اشک سوزان من. با نبای باران در کوه و برزن. بار دیگر دارم دل به سوی نور. دانم که پیش تا بی مرا از دور و دور. نورم به آسمان، صورتم به. صورتم به آسمان، نورم به. نورم به آسمان، صورتم به. صورتم به آسمان، نورم به. وقت دامان کشد بر از روی زمین. رهبرم از پشت تا سو که نازنین. ددانم همیشه با خمارم هستی. آغوشت پناه من، انتظارم هستی. درد و غم را شوید اشک سوزان من. با نبای باران در کوه و برزن. بار دیگر دارم دل به سوی نور. دانم که پیش تا بی مرا از دور و دور. نورم به آسمان، صورتم به. صورتم به آسمان، نورم به. نورم به آسمان، صورتم به. صورتم به آسمان، نورم به.