Armenian Rap Cypher

Ավելի լավ է ապրել, որ ոչ ոք չմեռնի, քան Մեռնել, որ բոլորը ապրեն։ Լավ է հին, բայց մաքուր Շրջապատդ լինի, որ ամոթ չլինի սիրտ մաքրել։ Վարությունը թուլության հետ մի խառնի, մնա սեփական Գլխիդ մեջ, ով որ միշտ վաճառի, ցավ կառնի ու Սկսել է մի օր կունենա, մի օր վերց ծառերը Դառնան հազար գույն ու մեռան մի հարած, ուղղակի Սպառելով, սպառելով ձմեռը մենակ չի երկար կմնա մեզ, Բայց պարուրել է աչքերդ փակիր ու հանգիստ նվագիր, Մինչև քո համար մի հարմար փոս փորեն։ Ամեն օրը Կարող է վերջինը լինել։ Վերջապես հասկացար, փաստորեն, Եթե մարդ չկա, ուրեմն դարդ չկա, հարց չկա, ուրեմն Հարց չկա, պարզ է ամեն ինչ, եթե բողոք չկա, Ուրեմն չի լսվում, չի լսվում, ուրեմն հարց չկա, պարզ Է ամեն ինչ, եթե դուռ չկա, ուրեմն բանալի պետք Չի, դուռ չկա, հարց չկա, պարզ է ամեն ինչ, Եթե գլուխ չկա, ուրեմն խորանալ պետք չի, գլուխ չկա, Հարց չկա, հասկա ամեն ինչ, բարձրից ամեն ինչ փոքր Է ու փոքր, բարձրից շատ բաներ չեն էլ երևում, Այնտեղ միշտ շատ նավակ, ճիշտ է ու հով չայից Մարդ չկա, վերևում մարդ չկա: Այս խոսքը բողոք չի, Պահանջ ոչ էլ կանխես, մտքեր են պահած հանգիստ ջուր Խմի, որ մնաս մինչ կյանք ու առաջ այս չայը Քեզ չի հաղթելու: Օրերը մահացած փռում են, Տեղում մնացած ցավերը դեղում, բարձր, Ցածր հերթերի մեջ թե մեկդ նույն էի տոգում, Քանդես քաղաք ձեռքում հարուստի ասյավն էլ լռիվ, Թին ու կեպասա մի գրինգո, նո է, եսո միգո, Ֆուտո ծախում են դեմքները, մինչև քոր փեքն են նկատում: Գիտես մուսուլմանացած շոուբիզնես ալամ ալեյքում փիս, Երբ իրենք միտինգ էին, սիրում էին, հետո ատում, Սաղ օրյա զգուշից մտա տուն, ինձ ձեռ է տալի Հեռուն Ամիգո, ես քարպա վախ քնում է զենքը բարձի Տակ դրած, բայց դու դժվար թե հասկանաս այդ ինչ Է նշանակում: Ես չեմ կրել ոչ մեկին էլ, Բայց թեմ է եղել կրված: Ես անում եմ մինչև Զզվում է ու պոնիկ այբ են բռնում: Օրերը մահացած Փռում են տեղում մնացած ցավերը դեղում: Անշնորհակալ քաղաքում անշնորհք մարդիկ չեն երևում: Քաշում եմ մասնան, խորհուրդ կտամ քեզ, դու գնաս Թատրոնից քաշես կասան ու անցնես սպառ: Հայկական նյուս սուր տալիս եմ Բերես լիքը ձեռակ քայլում ես, երկինքդ մռայք։ Ով որ Կպնի մեզ անձին իրա դեմ կհանենք կացին։ Լիքը ախպերներ Երևանից էջ միացին ռեպ ունենք, հին ենք, Իսկ դուք դեռ նորացինք։ Էյո, ինչ է թարագ փողապետ Ինձ բռնեմ արագ լիքը լիքը քո մեջ թարախ սաղ Էդ դեմքը իրարա տարածում ենք ռեպից վարակ եկեք հասեք, Եթե կարաք ռեպը ինչ է մտքի դարակ սպիտակ փող Պրիսթ անակա։ Օնե վընյու ֆեր ան կարնաժ Արարատ Սպեկտակլե բարաժ սպեկտը նու պըտի բաթա բենգ բենգ բոն Դե բարա։ Հես էլ բալա վեչլե էմ սի սոր Լա պոդ հանջ մը բալադ հես էլ բալա։ Շուտի բանի ժանրը, եթե ձեն տամ, որ ես փրկեմ Մեզ հետ գամ, որ տենց քեզ, թե կազմում ենք Մեծ պլան, ոչ բառի տեր չենք, ունենք սաղս տեղեր, Բայց եթե երգերս մարդիկ են, ուրեմն հետ Վարդան որ Տենու բրետ են սաղ, որ խաղեր են, Նայի, որ ես էլ իմ պես հավցրել եմ սաղ Աշխարհները ընկերացել ձևի հետ։ Մեջտեղից էլ բաց Թողնողն ինձ կուզի խախարդ լինի, կիրթը գոշտիդ կփոքեմ Ու գոլոն ցատալիսի։ Երևի ռոբոտը վատ է, Հոտը վատ է, ես մոտ մի հազար հետքած, ապացուցե Տարածք, հեռացրու իմ հպացք, դու քո թայֆոն իմ ականջ, Նայեմ ու քո մենթայֆոն սորի մոնտանան, հանգիստ զույգով Են, ռեփ ասել նորյակ տաբանան։ Ես էլ քո կորոլան Եկել եմ ֆորմուլա տանը։ Կդադարես, Թե տամ տամ, որոնք էլ ցավատ տան ավելի թույլ Ես, քան տամ, որոնք քաջալադ տան, Չկա քո նման նավան քեզ ու քո վրով կթողնենք Տվայպես քո մտսորումներով։ Ես էլի գործերով էի, Էլի մոտս լուրեր, բայց իմ համար ախպերս ես, Թե մենք լուրջ ենք։ Փոխվում է ժամանակը, Թողնում է նախես թակը քո գլխի էտակը չի լիս Կիսերը հասկը։ Օքեյ, ասում ես ում ես դու լսում, Բիչ։ Օքեյ, ասում ես դու ես թելադրում, Բիչ։ Լոմկենք, մենք չենք ունենա լուրջ կյանք դու հետ, Որովհետև դու համ քրիստոս համ դեպք արա, Բիչ։ Դու կյանք մնաս, չունիս ամաններ, քեզից մտքերն եմ Արա սայմաններ։ Մի բան ասեմ, բայց դու խետերում էիր, Որ կյանքս սերն էի կպատակվեր։ Լիքը լուր մնաց, Ասելով լավին զսացած լինես, լիքը թուլ ընկնես, Լիքը քանի գրեմ, Լ Միշտ տրգի մտնելա նոր վին պլետեք ստեղ եք Գրում, ասում եք սիզ բռած վստահ մնա, ես տեսնում Եմ թե ուֆի բայց փուլում ես: Սա սեն նվեր Տարբեր նոր հավասար բաժանած կրտսեր, սա սեն նվեր Տարբեր նոր հավասար բաժանած չափսեր: Պետք չի ինձ բան Ասել, ընդհակառակը հակացել, թե չէ հեսա սաղ կասեմ ինչ Որ բան է պակասել: Միգուցե պետք է բանաստեղծ, Ոնց որ մեկը կա այստեղ, չկա տեղ գցելու ասեղ, Շնչելու առավել ևս համատեղ: Հայտնվել է հակադեպ, Որ խմում ես ինչ ասում եմ միշտ ասում ես Հականեմ, կարամ մի գուլ խանգարեմ, Շարեմ խառը նենց որ իրար չխանգարեն: Մետոդներով հանճարեղ, բայց ավելի լավ է կարճ կապել: Ով է չիլին արձակել, էթերը չի մարտակետ, Իրեք եր իրեքը վատ է, որը կարում է մարդ Զակել: Սովից մեռանք հաց տալով, էս էլ քեզ մնաս Պարով, սովորում ենք դաս տալով, մեռանք կյանքը քաշ Տալով: Սովից մեռանք հաց տալով, էս էլ քեզ մնաս Պարով, սովորում ենք դաս տալով, Մեռանք կյանքը Քաշ տալով: Մենք ծնվել ենք, որ ասենք ինչ չեն Ասում ապե ձեզ ուրիշները, մեզ լսում են փողոցները, Բազմալեր ու կռիշները: Ու սաղ պարզ է, Էլ ինչ շակազատ, գոնում ենք մեկազատ, որովհետև ռեփը իմ Համար եղել է քարտերից արագատ: Եվ հանգամ կգտնեմ ձևը Կանգար, չկա գտել եմ շատ կան, ում հալածել եմ Արդար, բայց մնացել եմ: Տենց բուծը լնելով դու չես Էլ նկատելու ինչ ունես չունես նորից եկել եք մեզ Սանձելու: Ես Պոֆիս այսինքն անտարբեր, Դոժդից վախտաբեր, ես մաքուր եմ ապե դա կապեք, Ինչու՞ բել վարակվեք: Իմ ռեփից կարաս տարրի դու, Որից հարավոր, տենց մսած ձեմփով գնա գրգիր ձեր տամ Պառավո: Սա մանապակում չտա պրոստը ճիշտ ռեփ է ու Վսյո, ես անցել եմ սի ուր ասես լնեմ, Որ բաժանեմ վեցով: Բայց միշտ հիշի, որ իմ մոտ Զարի շատ արած են լոմերը, վիրավորեցիր չկպնեմ սնունդս Տացի Քոմերը: