Keibir narseler ozgermeidi

Жел мені салқындай түсті тағы. Күз бізге асығады. Аспанда бері бұлттар көшеді тізіле. Асқабақта тыңайтқыш болады. Жапырақ түсіп, гүлдер де солады. Бірақ көп заттар қалады өзгермей. Иә, өзгермейтіндер қолымның Жылытабындай. Мәңгі өшпейді арамыздағы жалындай. Алып қорғанға ұқсайды олар да. Көлемді, әдемі. Өзгермейтіндер құшағымдай саған Шашқан нұр. Құлпың қапшақырып күнде. Свенау келесі есікте мені күткендей. Қане, әкел маған сақинаңды берші күттірмей. Расында әлсіз демін мұндайға мүлде. Бәрін де сезіп, біліп жүрсем де. Иә, досым, білмейді оны ешкім де мендей. Иә, өзгермейтіндер қайталанбайтын Сезімдей. Мәңгі өзгермес бұғылардың мінезінде. Тәуекел етсем бәріне жетем. Жолын оның білемін. Айтшы! Өзгермейтіндер. Свенау көмектес маған сен. Бұл әлде жел ме? Естідім бе біреудің даусын? Ұқпадым бұл не? Маған керек емес түкте басқа. Өмір әдемі қалса екен өзгермей. Әттең, көнбес уақыт. Бірақ мен ләззат алам әр сәтте. Серік, Бағдат, Ереннің болма. Сендер тағы кеседіңдер міне. Аспанмен бірге қане ән салайық біз де. Әр мәліміз әркімдікке жүреміз. Әнге толы өмір сүреміз. Аспанның төрінде қалақты желбіреп жалауы. Жалауы. Өзгермейтіндер өтсе де қанша ай күндер. Өшпес сезімдер Көмектер тербеп мәңгіге. Келер қашақ өткен түн сабақ. Тоқтамас уақыт біз. Өзгермейтіндер. Ал біз мәңгілік біргеміз. Мәңгілік біргеміз. біргеміз. Мәңгілік біргеміз. Біз мәңгілік біргеміз.