Jak się masz, Tatusiu, jak się masz Prod by: Siarhei Sukavaty

Budowałem dom, Darłem ręce aż łzy przestały płynąć. Stworzyłem w nim raj, Tchnąłem w niego miłość. Ty światłem moim byłeś i sensem życia. Teraz mogę mówić już tylko do gwiazd i nieba. Wciąż na ciebie czekam ja u drzwi, Gdzie zawsze dźwięczny śmiech twój brzmiał i każdej Nocy szepczę ja ustami: do domu wracaj, Nie zostawiaj mnie. I tylko cisza echem do mnie odpowiada. Ty jesteś już dorosły, ja stałem się mądrzejszy. Twoje marzenie ja widziałem i lot za nim. Jam skrzydłami twymi był, nie przeszkadzałem, Lecz tyś mnie opuścił i nie zawołał. Wciąż na ciebie czekam ja u drzwi. Tam, gdzie chodziłeś i wołałeś mnie. Ból w moim sercu zacznie ustępować, Lecz miłość będzie zawsze tam czekać. Jestem samotny. Boję się żyć. Jednej chwili potrzebuję od ciebie dziś, By usłyszeć głos twój z daleka już. Jak się masz, tatusiu? Jak się masz? Tylko wiatr unosi marzenia w niebiosa. I oto stoję. Śpiewam ja przed wami. Wyblakły, stary. W sercu ranny. Ani dla sławy. Ani dla nagród. Tylko zawołać. Tylko objąć. Wciąż czekam. Ja u drzwi. Na ciebie. Tylko wiatr unosi w niebiosa. Jak się masz, tatusiu? Jak się masz? Jak się masz? Tylko Wiatr unosi w niebiosa. Jak się masz, tatusiu? Jak się masz?