NECƏSƏN, ATA Prod by: Siarhei Sukavaty

Ev tikdim terle, qanla. İçinə cənnət qoydum, eşqi doldurdum. Sən işığım, yaşamaq mənası idin. İndi ancaq göyə danışa Bilirəm. Qapının ağzında səni Hələ gözləyirəm. Sənin gülüşün həmişə orada Eşidilirdi. Hər gecə adını dodaqlarımla Pıçıldayıram. Eve qayıt, məni tərk etmə oğlum. Cavab yoxdur, yalnız sükut və əks-səda. Sükut mənim sədamdır. Cavabım Səssizlik. Sən böyüdün məni, sən daha da bilge oldun. Sənin arzunu gördüm, ardınca uçuşunu. Qanadları idim, Mane olmadım. Amma sen məni atdın, çağırmadın Belə. Qapının ağzında səni hələ Gözləyirəm. Harda gəzib səsləyirdin məni? Sinəmde ağrı bir gün sakitləşəcək. Amma eşq qalıb orada, gözləməyə. Yaşamaq qorxuludur mənə, təkəm, Tək. Təkəm, təkəm. Təkəm, qorxuram yaşamaqdan, nə çətindir. Səndən təkcə bir an istəyirəm. Səsini eşidim uzaqlardan. Necəsən ata? Nə var, nə yox? Necəsən ata? Nə var, nə yox? Lay arzulor Küləyə qarılıb göyə aparır. Bax, qarşınızda dayanıb nəğmələyirəm. Solmuş, qoca ürəyim yaralı. Şöhrət üçün yox, mükafat üçün də yox. Sadəcə çağırıp qucaqlamak Istərəm. Səni hələ də qapının ağzında Gözləyirəm. Necəsən ata? Nə var, nə yox? Vay, Külək göylərə aparır. Necəsən ata? Nə var, Nə yox? Necəsən?