Denn gujen alden Titt

Vroeger gingen we met de jarestijd in ook jaar Op het veld. In de zomer kropen we in de bessenstruik, Bloes werd eten niet vergald. Den herfst kwam ons de bükele, Dan wordt het langsam koud. En duizend mensen trokken met de kof in richting Bonewald. La la la la la la lang is het, De goien al den tijd. La la la la la, lang is het op De boterham door struik. La la la la la la la lang is Het, de voze zwart gebrand. En die erpele die vroeger aan die ploegde, Die bedrogen was aan het in de hand. En die erpele die vroeger aan die ploegde, Die bedrogen was aan het in de hand. Vroeger Gingen we nog op jedes fast, zo één twee Keer in het jaar. Anschaut krossen hadden we in de tas de fles, Toen het was al alles klaar. De bladen die je murmurle, ze hielen mooi Begin. Dan jedes jaar door bietenklapperstouw, Ons mama in de been. La la la la la la, lang is het, De goien al den tijd. La la la la la la la la, lang Is het op de boterham door struik. La la la la la la lang is het, De voze zwart gebrand. En die erpele die vroeger aan die ploegde, Die bedrogen was aan het in de hand. En die erpele die vroeger aan die ploegde, Die bedrogen was aan het in de hand. La la la la la la la lang is Het, de goien al den tijd. La la la la la la, lang is het Op de boterham door struik. La la la la la la la la, lang Is het, de voze zwart gebrand. En die erpele die vroeger aan die ploegde, Die bedrogen was aan het in de hand. En die erpele die vroeger aan die ploegde, Die bedrogen was aan het in de hand.