Ghasedak

این زمستون که دیگه ته نداره. خبر از قصه ی ما تم نداره. دلا مرده دیگه ترس نداره. قاصدک پر میکشه سر نداره. قاصدک قاصد نخور، پر کشیدی برات. میمونیم پشت سرت، نسبت تو یه دله. قاصدک قاصد نخور، غم تو ته نداره. دلای ما شبیه توفان، جلوتو گم میاره. قاصدک قاصد نخور، که پر پرواز نداری. غم تو آتیش تو رو سینم، یه روزی کم نیاری. زندگی مثل قاصدکه تنهام، پر میکشید لای همه دردا. آرزومو با خودش میبره قاصدک، حتی زیر خاک، حتی لای ابرها. همش باید باشی با غم، چه بهونه سنگینی داره باشی مادر تو ایران. همش عزاداری، چه شبای بیدار مونده بود براش حاجی. این روزا فکر مامان چند برابره، هم برا من هم برا همه. ببین چه گلایی پرپر شدن، غم امروز هم از دیروز صد برابره. ای چقد آرزو با تخم بعضی وقتا میخوای حال خوبه مردنو. همینجوری شم ازت خرابه، دست رو سینم بذار تپه شداره. وضعیت روحی فلجه، سه دوش آب داغ با آخرین درجه. قلبم شده آهنگ زنگ زده، واسه تخلیه آهنگ دستمه. دست به دست عشق، ریخت زیر خاک، بهارم برسه بازم دلگیره داشت. روحمو که کشتی، دلمو شکستی، قلبمو بگیر بکن له زیر پات. قلب منم مرده، سرد و بی اراده، دختر عشقا میخوادش خسیر خاکه. بچه ای که مهر مادرش قاب شد، پدر مادری که زحمتشون خاک شد.