End of the Line

یه بازی آخرش اونو میبره به یه جایی بد، شب تاریک و طوفانیه اون اتفاق دهم، چند کارآگاه که پی حادثه س، صدای جیغ و گوشه تیر و گل نصفه های شهر، به احتمال کم، باید باشه اینجا انتهای خط، جزئیات افتضاح چه سخته، نمونه زیاد، آماده واسه یه انقراض نسله. تا شر مشتی دست غریبه ایه، میکنه رهبری ولی سلیقه ای، ندای زخم هاشون ولی هزینه ای، میمونن زیر خاک و همه عتیقه ای، میکشم عشقو، میسازه از سنگو، نه میخوان صلحو، نه میخوان جنگو، یه سری زکریان و یه سری الکل، همه تو روزنو ولی من میخوام شب رو. همه از اینجا میخوان برن ولی باز، راضی میشن همشون به اولین راه، میزنن دل اونا به اولین جاده، جونشونو میزنن به اولین شانس. خیلی سخت، خیلی سخت، خیلی سخت، شده دلم آره سنگ شده بگم خیلی بد شده یکم خودت بلم خودت بلم خودت بلم خودت بلم.