Ena Thavma

Ποια σκηνή κοιτάς; Πότε σπίτι πας; Σε ποιον λες «μην φεύγεις, μείνε»; Σε ποιον βαθιά μιλάς; Που χαμογελάς; Τα «χα ο τυχερός» ποιος είναι; Δεν ξέρω τι με πιάνει, μου λείπεις. Ξυπνάω μες στον κόσμο της λήθης και με τρελαίνουν Μαύρες σκέψεις, χίλιες εκδοχές. Δεν ξέρω τι με πιάνει, ραγίζω στα ρούχα που Φορούσες, ζαγγίζω την απουσία σου, Ξορκίζω με ευχές. Ένα θαύμα κάθε μέρα Περιμένω. Να σε φέρει κάθε δρόμος που πηγαίνω. Να χτυπήσεις ξαφνικά αυτή την πόρτα. Στα σβηστά τα θέλω μου ν' ανάψεις φώτα. Ένα θαύμα περιμένω κάθε Νύχτα. Να μ' απλώσει η ζωή σου πάλι δίχτυα. Να πετώ στα χέρια σου τ' Αγαπημένα. Να μου πεις «συγγνώμη» και να γίνουμ' ένα. Ένα θαύμα περιμένω, Μόνο εσένα. Αν ποτέ σε δω, Δε θα σου κρυφτώ. Με ορμή θα τρέξουν πόνοι. «Μη στεναχωρηθείς», «λυπάμαι», μη μου πεις. Ή το «δε θέλω» με σκοτώνει. Δεν ξέρω τι με πιάνει, μου λείπεις. Ξυπνάω μες στον κόσμο της λήθης και με τρελαίνουν Μαύρες σκέψεις, χίλιες εκδοχές. Δεν ξέρω τι με πιάνει, ραγίζω στα ρούχα που Φορούσες, ζαγγίζω την απουσία σου, Ξορκίζω με ευχές. Ένα θαύμα κάθε μέρα περιμένω. Να σε φέρει κάθε δρόμος που πηγαίνω. Να χτυπήσεις ξαφνικά αυτή την πόρτα. Στα σβηστά τα θέλω μου ν' ανάψεις φώτα. Ένα θαύμα περιμένω κάθε νύχτα. Να μ' απλώσει η ζωή σου πάλι δίχτυα. Να πετώ στα χέρια σου τ' Αγαπημένα. Να μου πεις «συγγνώμη» και να γίνουμ' ένα. Ένα θαύμα περιμένω, Μόνο εσένα.