Timima Mega Live

Πικρός καφές να πάνε κάτω θα φανερώτα. Με δαχτυλίδια του καπνού μου σ' εξορκίζω. Στη Βαταλάδη κι άλλα τόσα θα σιτέρωτα. Θηρίο ανήμερο την τύχη μου τη γριζώ. Μα πού θα πάει; Τα ξέκαστο την ξέκασε. Τα μέτρα βήξει η ζωή αυτομαδηγή. Μπαίνει άνοιξη, μ' αρώματα τις μέθιασε. Δεν υφίκουμαι, μα υπάρχει θεία δίκη. Πλατεί της φυγής σου το τίμημα. Μελαχονιά και μάτια σπασμένα. Κάθε ίχνος δικό σου το έσβησα. Και κομμένα τα λόγια με εσένα. Κάθε ίχνος δικό σου το έσβησα. Και κομμένα τα λόγια με εσένα. Ω! Πικρός καιρός μα δε θα πέσω στα πατώματα. Κι αν με θέλησες εσύ ναυάγιο πλοίο. Απ' της Καστέλλας τα στενά ως τα άσπρα κομμάτια. Σπάω τους δρόμους γυρισμό σου ν' αποκλείω. Σπάω τους δρόμους γυρισμό σου ν' αποκλείω. Βαρύ Της τύχης σου το τίμημα. Με τα χόλια και τα πια σπασμένα. Κάθε ίχνος δικό σου το έσκισα Και κομμένα τα λόγια με σένα. Κάθε ίχνος δικό σου το έσκισα Και κομμένα τα λόγια με Σένα.