Sopa Ki Akou

Ο πρώτος πόνος, άγριος πόνος και γνωστός. Ο δολοφόνος συνείδηση ύποπτος κι αυτός. Στην ύπαρξή μου ένας μου φεύγω έμψυχος. Μοιραία σφαίρα κι όμως ζω. Ο πρώτος πόνος θέλει το χάδι του καιρού. Πριν γκρίση χρόνος θα 'μαι και μόνος μα κι Αλλού. Το σπίτι κόσμος, βόλτες, Ποτά και σινεμά. Να 'ναι οι φίλοι μου καλά. Το 'πιασα το νόημα, δεν είσαι ό, τι λες. Παίζεις με του κόσμου τις καρδιές. Κι εξοργίζομαι με μένα που τόσα πολλά. Που σαν τη θέση με σένα, δάκρυα και ψυχάλα Έσερνα. Σοβαρά κι αν του πόνος είναι θα περάσει. Μα το χέρι αχέρι θα με πιάσει. Και στο πάτωμα ριγμένα, ρούχα χρόνια να mena. Ούτε ίχνος δεν θα μείνει από σένα. Σοβαρά κι αν του πόνος είναι θα με κάψει. Μα μετά η λογική μου θα σε γράψει. Από τ' αρχικά της σφαίρας, απ' τις ώρες κάθε Μέρας. Σαν σκουπίδι θα σε πάρει ο Αέρας. Ο πρώτος πόνος κρύβεται μέσα μου γερά. Εσύ συγχρόνως λυπάσαι τάχα φανερά. Πάνω στην όρα, ράγαια ήρθε η βροχή. Δε σου ξεπλένει τη λερωμένη σου ψυχή. Το 'πιασα το νόημα. Δεν είσαι ό, τι λες. Παίζεις με του κόσμου τις καρδιές. Και θυμώσω με μένα που 'δωσα πολλά, Που σαν τη θέση με σένα δάκρυα και ψυχή 'κανε σένα. Σοβαρά κι αν του πόνος είναι θα περάσει. Απ' το χέρι ή άλλο χέρι θα με πιάσει. Και στο πάτωμα ριγμένα, ρούχα χρόνια να μένα, Ούτε ίχνος δεν θα μείνει από σένα. Σοβαρά κι αν του πόνος είναι θα με κάψει. Μα μετά η λογική μου θα σε γράψει. Απ' τα αρχικά της μέρας, απ' τις ώρες κάθε Μέρας, στα σκουπίδια θα σε πάρει ο Αέρας. Σοβαρά κι αν του πόνος είναι θα περάσει. Απ' το χέρι ή άλλο χέρι θα με πιάσει. Και στο πάτωμα ριγμένα, ρούχα χρόνια να μένα, Ούτε ίχνος δεν θα μείνει από σένα. Σοβαρά κι αν του πόνος είναι θα με κάψει. Μα μετά Τα ημερολόγια η λογική που θα μου Θα σε σε γράψει γράψει. Από Απ' τα τα χύτα αρχικά. Της στέρας, απ' τις ώρες κάθε μέρας σαν σκουπίδι Θα σε πάρει ο αέρας