An M'Akous Mega Live

Στο σεντόνι τ' ουρανού Και το φως του δειλινού φαίνεαι αρρωστιάρικος. Φαίνε οι κόνες σου γυμνές. Ίσως είναι αυτό το χθες Πάντα μαρτυριάρικος. Πίνω μια γουλιά καφέ, Ρίχνω σταχτρό μαέφ και Φαντασιώνομαι. Μια θλιμμένη μουσική Και μια κρυφή μυστική που μαζί Σελώνωμαι. Σαν του Χριστού τα πάθη ο έρωτας αυτός. Ποια σκημπιά σου 'χει μάθει να είσαι αυτός Που την ομορφιά ξεγράφει. Αν μ' ακούς δεν είναι αργά. Του σπιτιού σου τα κλειδιά Στο λαιμό μου κρέμονται. Αν μ' ακούς σε συγχωρώ. Όσα σταυρώσες εδώ Πάλι ανασταίνονται. Αν μ' ακούς δεν είναι αργά. Του σπιτιού σου τα κλειδιά Στο λαιμό μου κρέμονται. Αν μ' ακούς σε συγχωρώ. Όσα σταυρώσες εδώ Πάλι ανασταίνονται. Σε σκιές που περπατάς. Με μισείς και μ' αγαπάς. Και τα δυο ταυτόχρονα. Και θύλια μου στο λαιμό Το σεντόνι το διπλό Που για σένα το 'στλωνα. Σαν του Χριστού τα πάθη ο έρωτας αυτός. Ποια σκημπιά σου 'χει μάθει να είσαι αυτός Που την ομορφιά ξεγράφει. Αν μ' ακούς δεν είναι αργά. Του σπιτιού σου τα κλειδιά Στο λαιμό μου κρέμονται. Αν μ' ακούς σε συγχωρώ. Όσα σταυρώσες εδώ Πάλι ανασταίνονται. Αν μ' ακούς δεν είναι αργά. Του σπιτιού σου τα κλειδιά Στο λαιμό μου κρέμονται. Αν μ' ακούς σε συγχωρώ. Όσα σταυρώσες εδώ πάλι ανασταίνονται. Αν μ' ακούς δεν είναι αργά. Του σπιτιού σου τα κλειδιά Στο λαιμό μου κρέμονται. Αν μ' ακούς σε συγχωρώ. Όσα σταυρώσες εδώ πάλι ανασταίνονται.