Ores Mikres Mega Live

Από παιδί Είμαι ένα σώμα που γύριζα στον αέρα. Σώμα φυγής. Μα εγώ παρέμεινα και εσύ πήγες πιο πέρα. Μάταια σ' αναζητώ. Ό, τι και να θέλεις άγρια μέλισσα. Και μου έχει μείνει το κεντρί Σου στο χέρι φέτα. Ώρες υγρές στα σκοτεινά του πόνου πιάνω τη Συχνότητα. Σε θέλω τραγικά. Στην ταραγμένη μου ψυχή θα είσαι πάντα εκκρεμότητα Σαν πόρτα ανοιχτή. Μου λείπεις, μου πέσε βαρύ με αναμνήσεις σίγο Καίγομαι και λιώνω σαν κερί. Κι αφού Θεός μου συγχωρεί, εγώ δε λέγομαι Να καίγεσαι όπως καίγομαι. Το ξέρω πως Το μπλε στα μάτια μου δεν είναι ακρογιάλι. Λάμψη σαν φως. Μα το σκοτάδι στο σημάδι έχω βάλει. Αν με δεις να θυμηθείς ότι με Κατοίκησες και ότι με νίκησες. Δειχτή πως σ' έπιασε ο καημός απόψε πάλι. Ώρες υγρές στα σκοτεινά του πόνου πιάνω τη Συχνότητα. Σε θέλω τραγικά. Στην ταραγμένη μου ψυχή θα είσαι πάντα εκκρεμότητα Σαν πόρτα ανοιχτή. Μου λείπεις μου πέσε βαρύ με αναμνήσεις σίγο Καίγομαι και λιώνω σαν κερί. Κι αφού Θεός μου συγχωρεί, εγώ δε λέγομαι Να καίγεσαι όπως καίγομαι. Μου Λείπεις μου πέσε βαρύ με αναμνήσεις σίγο καίγομαι Και λιώνω σαν κερί. Κι αφού Θεός μου συγχωρεί, εγώ δε λέγομαι Να καίγεσαι όπως καίγομαι.