Құрбым-ай

Күндер өтіп барады, жылдар өтіп Құрбым-ай. Өткен сайын уақыт маза кетіп құрбым-ай, Маза кетіп құрбым-ай. Күлімдейсің өмірге, Түңілмейсің құрбым-ай. Шыныңдайшы жүрмісің мазақ етіп құрбым-ай, Мазақ етіп құрбым-ай, мазақ етіп құрбым-ай. Отынайын білмедің, адынады жүрмедің, Жалғыз жүру өмірде қиын екен құрбым-ай. Осылайша біздің жай. Таңа таңып табаша Күлімдедің құрбым-ай. Ертеңіме жақ дедің, түңілмегін құрбым-ай, Түңілмегін құрбым-ай. Жалғыз өрбіп адамнан бақасың ба Құрбым-ай? Жырақтайсың несіне бүгін менен құрбым-ай, Бүгін менен құрбым-ай, бүгін менен құрбым-ай. Отынайын білмедің, адынады жүрмедің, Жалғыз жүру өмірде қиын екен құрбым-ай. Осылайша біздің жай. Татулыққа не жетсін, амандыққа Құрбым-ай. Бастан асып ойлаймын жамандыққа құрбым-ай, Жамандыққа құрбым-ай. Гүл жайлаған жастық шақ өте шығар Құрбым-ай. Маған ақтай жауап бер сөзің нұққа құрбым-ай, Сөзің нұққа құрбым-ай, сөзің нұққа құрбым-ай. Отынайын білмедің, адынады жүрмедің, Жалғыз жүру өмірде қиын екен құрбым-ай. Осылайша біздің жай.