Қарасаздың шыбығын жел тербеген

Сиыр айдап өріске Ертеңменен, Барушы едім тоғайға еркемменен. Тал басына шық тұрып күннің нұры, Мың бояумен тоғайды көркемдеген. Тал басына шық тұрып күннің Нұры, Мың бояумен тоғайды көркемдеген. Қара саздың шыбығын жел тербеген, Жел тербеген шыбықты сен тербеме. Ойласамшы сол шыбық бір кездері, Өзегімде өзің боп өртер деген. Ойласамшы сол шыбық бір Кездері, Өзегімде өзің боп өртер деген. Қатар өсіп жас шыбық бала талғау, Оянушы еді екеуің ала Таңдау. Тағдырымды мен сонда табыстаппын, Сезімі бар сенім жоқ ала қаңғау. Тағдырымды мен сонда Табыстаппын, Сезімі бар сенім жоқ ала қаңғау. Қара саздың шыбығын жел тербеген, Жел тербеген шыбықты мен тербемем. Сонда менің ойымда мұң бар еді, Өзің келіп бір күні серпер десем. Сонда менің ойымда Мұң бар еді, Өзің келіп бір күні серпер десем. Сол тоғайға барып ем ертеңменен, Қар салдымда терек тұр жел тербеген. Бір тоғайда бір көзке негіз едік, Неге ғана шошыдың еркемменен. Бір тоғайда бір көзке Негіз едік, Неге ғана шошыдың Еркемменен. Өөөй, Еее, Еркемменен.