Қызым саған айтам

Арманшыл болсаң құбалам, арна сенер бұл адам. Өмірден елер болмайды сүрініп мен де құлағам. Өнерді қусаң мол болар, өмірден алған сыбағаң. Абайла қызым тағдырдың бұралаң жолы бұралаң. Талайды санап түzetкен еліңді сыйла зетпен. Әкеңді саған жол сілтеп ізгілік жолын Күзеткен. Анаңды жерге қаратпа, көктемін сен деп күзеткен. Абайла қызым тағдырлар талай дең жанын мұз еткен. Абайла қызым тағдырлар талай дең жанын мұз еткен. Өмірге берсең аларсың, оқысаң лаулап жанарсың. Шайпау болсаң арманға жеталмай жолда қаларсың. Нәзіктік болар жолдасың, ұл емес сен қыз баласың. Абайла қызым тағдырлар сала дей жаңға жарасын. Қолағын төргің санаңның, жұмбағы салмың ғаламның. Арман мен нұрдан жаралған гүлсең сен бір Даламның. Адалдық болса кеудеңде артқан дәйім бағаңның. Абайла қызым өзіңнен болмағы жақсы адамның. Абайла қызым өзіңнен болмағы жақсы адамның. Атырып көзбен әр таңды әжеңде қуған арманды. Кім өтер дейсің мәңгілік жанына байлап жалғанды. Өмірден ебір арулар үш бестей өрнек салғанды. Абайла қызым өкініп талайлар жолда қалғанды. Арайлы таңның жүрігіп, жүрігіп шашар нұрығып. Тадалдық болса жаныңда далаң не айтар Сырығып. Уақытты босқа өткізбе, шығармай естен мұны тек. Айтпайды босқа әкең де уақыт ең адамы қолы деп. Айтпайды босқа әкең де уақыт ең адамы қолы деп. Кәрілік қашсаң қоймайды, сұмажал тіптен тоймайды. Ғұмырың лезде өтеді мақсатқа жетпей болмайды. Еңбекті сүйсең көгеріп жапырағың солмайды. Жеңілтек болсаң қайғының өлгенше орны толмайды. Найзағай көкті жүлкініп жатады кейде түлкініп. Жасарып әсем айдыңда сәулесе түзер Тізелеп. Жаз өтер күз бен қыс өтер, қыш қайтар қайта Тізіліп. Кірпікте арың елеулі кетпесең жас боп Білеулі. Өмірдің сырын байқадың, Жақсыға дарқан байтаңым. Әділдік жолын шарласаң кеудеңде тунар қайта мұң. Үмітін ақтау анаңның қызым ау саған айтарым. Әдепті болсаң өмірден қуанып мен де қайтармын. Әдепті болсаң өмірден қуанып мен де қайтармын. Қуанып мен де қайтармын ай.