Қызым саған айтамын

Арманшыл болсаң, құба-ла марға сенер бұл адам. Өмірден елер болмайды сүрініп мен де құлағам. Өтерді түссең ол бұлар өмірден алған сыбағаң. Абайла қызым тағдырдың бұралаң жолы ау бұралаң. Талайды сынап түз еткен, еліндей сыйлап жеткен. Әкеңдей саған жол сілтеп үзгілеп жолын сүз еткен. Анаңды жерге қарап та көктемін сен деп күзеткен. Абайла қызым тағдырлар талайдың жанын мұз еткен. Абайла қызым тағдырлар талайдың жанын мұз еткен. Өмірге берсең аларсың, оқсаң лаулар жанарсың. Шайпауыз болсаң арманға жеталмай жолдау қаларсың. Назіктік болар жолдасың, ұл емес сен қыз баласың. Абайла қызым тағдырлар сала дей жан қау жаратын. Құлағың түргін санаңның, жұмбақ сан мың ғаламның. Арман мен нұрдан жаралған гүлсен сен бір Даланың. Әдепті болсаң өмірден өскен сайын бағаңның. Абайла қызым өзіңнен болмақ ей жақсы адамның. Абайла қызым өзіңнен болмақ ей жақсы ай адамның. Атырып көзмен әр сандау әжеңдей қуған арманды. Кімі түр дейсің мәңгілік жанына байлап жалғанды. Өмірден ебір арулар өшті дептей өрнек салғанды. Абайла қызым қапыда талайлар жолдау қалғанды. Арайлы саңның нұры көп, нұры көп шашарсы деу өп. Әдепті болсаң кеудеңде далаң ең айтар сыры көп. Уақытты босқа өткізбе, шығарма еснен бұны деп. Айтпайды босқа әкеңдей уақыт ең адамы құлы деп. Айтпайды босқа әкеңдей уақыт ең адамы құлы деп. Кәрілік қарсаң қоймайды, сұнажал тіптен тоймайды. Ғұмырың лезде өтеді мақсатқа жетпей болмайды. Еңбекті сүйсең көгеріп жапырағың солмайды. Жеңілтек болсаң қайғының өлгенше орны толмайды. Найзағай көкті жұлтылып, жасады гей дей түзіліп. Жасады бәсім айдыңда сәулеті сүр Тіліп. Жазды түр қыс пен күзді түр құс қайтар қайта Сізіліп. Кірпік жарың ілулі кетпесен жастық үзіліп. Өмірдің жолын байқадың, жақсы қатар қамбайтаң. Әдептің жолын шарласаң кеудеңде тұрар қайтаң. Үмітін ақтау анаңның қызым ау саған айтармын. Әдепті болсаң өмірден қуанып мен де қайтармын. Әдепті болсаң өмірден қуанып мен де қайтармын. Ееей, Ооой, қуанып мен де Қайтармын-ай.