Neraida

Λένε πως μένει μες στις στάλες Της φθινοπωρινής βροχής Και τα μαλλιά της είναι σκάλες Που αν τις ανέβεις θα χαθείς. Σε παίρνει και σε ταξιδεύει Μέσα σε κόσμους μαγικούς. Μέσα σε εικόνες που δεν βλέπεις. Και μουσικές που δεν ακούς. Και μουσικές που δεν ακούς. Σε ταξιδεύει. Σε ταξιδεύει. Σε ταξιδεύει. Σε ταξιδεύει. Τα μάτια της σκισμένα δίχτυα. Ψαρεύουν σέρτικες καρδιές. Δύο βελουδένια αντικλείδια Για σκουριασμένες κλειδάριες. Σε παίρνει και σε ταξιδεύει Μέσα σε κόσμους μαγικούς. Μέσα σε εικόνες που δεν βλέπεις Και μουσικές που δεν ακούς. Και μουσικές που δεν ακούς. Σε ταξιδεύει. Σε ταξιδεύει. Σε ταξιδεύει. Σε ταξιδεύει. Σε ταξιδεύει.