Exairesi Kanona

Φώτα που ανάβουν και σβήνουν Κρυφά. Νύχτα που κλείνει μια μέρα. Λόγια θαμμένα Σε έρημη αγκαλιά. Αρώματα που χάνονται στον αέρα. Ποιος ξέρει τι θα ρίξει η βροχή. Ποιος ξέρει τι θα κρύψει το Φεγγάρι. Ποιος ξέρει ποια ανάσα θα κουραστεί. Και ποια στιγμή ο χρόνος μαζί του θα Πάρει. Μα εγώ Δε θα αφήσω την αγάπη αυτή να γίνει Στην καρδιά μας πληγή. Μπορούμε να αλλάξουμε μαζί Τον κανόνα. Τόσα εμπόδια περάσαμε, μα ποτέ μας Δεν ξεχάσαμε τι μας θέλει η Ζωή. Η δικιά μας γιορτή. Μένει από όλα Μια φαρτζα νότα. Τραγούδια πεταμένα στο τραπέζι. Τι εύκολα που κλείνει Αυτή η γνωστή η πόρτα. Ό, τι με αγάπη έμοιαζε δε ζει. Ποιος ξέρει τι θα ρίξει η βροχή. Ποιος ξέρει τι θα κρύψει το φεγγάρι. Ποιος ξέρει ποια ανάσα θα κουραστεί. Και ποια στιγμή ο χρόνος μαζί του θα Πάρει. Μα εγώ δε θα αφήσω την αγάπη αυτή Να γίνει στην καρδιά μας πληγή. Μπορούμε να αλλάξουμε μαζί Τον κανόνα. Τόσα εμπόδια περάσαμε, μα ποτέ μας Δεν ξεχάσαμε τι μας θέλει η Ζωή. Η δικιά μας γιορτή. Φώτα που ανάβουν και σβήνουν στη Γη. Πάντα θα μας βρίσκουν μαζί.