Ancan U Gnacin

Ես հիշում եմ մի օր ծովի ավազին գրում էինք Հուշերը մեր սիրո մասին։ Ասում էինք կհասնենք մեր Մուրացան ու կլինենք սիրո հավերժ Միասին։ Ես հիշում եմ մի օր ծովի Ավազին գրում էինք հուշերը մեր սիրո Մասին։ Ասում էինք կհասնենք մեր մուրացան Ու կլինենք սիրո հավերժ միասին։ Անցան ու Գնացին միայն հուշերը մնացին, անցան ու Գնացին, միայն հուշերը մնացին։ Մի օր իմ Սիրած գարնան տուն էիր, իմ հոգին այրող սերը Դու էիր, կիրոնի դու ինձ հավերժ Սիրեիր։ Մի օր իմ սիրած գարնան տուն էիր, Իմ հոգին այրող սերը դու էիր, կիրոնի դու Ինձ հավերժ սիրեիր։ Անցան ու գնացին, Միայն հուշերը մնացին, անցան ու գնացին, Միայն հուշերը մնացին, անցավ ու գնացիր, Միայն հուշերը մնացին, անցան ու գնացին, Միայն հուշեր մնացին: Հայուն էիր Սիրով սիրով դու իմ դու աչքերին իմ Աչքերին սիրո սիրո խոսքեր, խոսքեր Աստծուն ասում։ Սիրած քո հյարին Աստծում էին կհասնենք մերը Մուրացի ու կլինենք Սիրո փամփեշ միասին: Նայում էիր սիրով դու Իմ աչքերիդ սիրո խոսքեր, Աստծուն սիրած քո արի Աստծո մեջ կհաստատվեք մեր Մոտ այսինչ ու կլինենք սիրո հավերժ միասին: Հանցանքը նախկին միայն գուշակել մնացին Անձանку գալիս չէին, միայն Շրջանակների։ Մի օր իմ սիրած ժառանգություններից իմ Բողոքին այրող սերտությունը իր երանի դու ինձ Հավես լինեիր: Մի օր իմ սիրած ջարը տոն Էր, Իմ հոգին այրող Սերտություններ Էր ամուսինս՝ որպես սիրելի: Արթ อั น կյանաք ինչ Միայն թույլ են Մնացել Անձանку գալիս պիտի միայն գուշակեմ Нанси անցանկալի Հետևանքների միայն վիշապները մնացին: Անձանку կարծի Միայն գուշակել մնացին: Անցան օր għanacim գուշերը Մնացին անցանկալի անցան ու գնացին: Անցանկալի միայն գուշերը մնացին անցան ու Գնացին: Վիշապները մնացին անցան ու Գնացին: Միայն Գուշակեցի