El Chkas E

Փոշմանելու տեղ էլ չկա, էլ չկաս, Մեկա էդ հալու ես մնաս, էդ չգաս, Խորանալու տեղ էլ չկա, էլ չկաս, Էլ չկա, էլ չկաս, փոշմանելու տեղ էլ չկա, Էլ չկաս, մեկա էդ հալու ես մնաս, Էդ չգաս, խորանալու տեղ էլ չկա, Էլ չկաս, Էլ չկա, էլ չկաս: Քեզ թվում ա էդ օրը չի գալու, կարա ըլնիվ Դրուկ սաղ, դաժե մի քիչ խնդալու, Մի օր կջոգես դեմդ մահը լուռ, ձեռներդ կանդալում, Տանում ա մանտալու, Վզիցդ ցեպը դժոխքի այգում, քեզի անում Ինստագրամ թազա Մեռելու լայքում ա, ինքը սատանան ժպտալով ա պետ փոստը, Չի երևում ոչ մի բան, մենակ վարվող մոստեր, Փոստեր չես կարա անես էլ, կարաս պռոստը քնես գալով Ոնց ա ներսդ փտում, հիշում ես ոնց էր անունդ Թնդում, լյուբոյ հայաթում, իսկ հիմա անդում, Փակվել ես բանտում ամենադաժանը, Սմահ չէ ա վերջ մարդ էիր հարգարժանը, Ուներ իր պաշտոն, փռնում թանկ մաշնով, Հիմա մաշլոցը նայում ա պշտող: Փոշմանելու տեղ էլ չկա, Էլ չկաս, մեկա էդ հալու ես մնաս, Էդ չգաս, խորանալու տեղ էլ չկա, Էլ չկաս, Էլ չկա, էլ չկաս, փոշմանելու տեղ էլ չկա, Էլ չկաս, մեկա էդ հալու ես մնաս, Էդ չգաս, խորանալու տեղ էլ չկա, Էլ չկաս, Էլ չկա, էլ չկաս: Չկա էլ լուսն ու մութը, Չկա էլ լուսամուտը, որ կուզեիր բացեիր ու զգայիր հիմա Դաժե որից հուրտը, շուրտ ու ժամանակը եթե ձև կա, Եթե վրդ լացող կա, այսօր պտի անձրև կա, Ներկա դառավ անցյալ, դու էլ հանգուցյալ, Հետդ կդնեն ճամփին չորս տախտակ մի հատ աջյալ, Կիսատ մնաս նպատակներդ տա քեզ շարքատակ, Չենաս վերևի ճամփեն կա, թե իջնում ես գետնի տակ, Տակի տակ քո համար մեկ ա, գիշեր ա թե Ցերեկ ա, այսօրվանից չկա վաղը քո համար մենակ երեկ Ա, սրտիդ մահացու վերք ա, չես գտնում հետ ճամփեն, Ուզում ես ստեղ հետ գաս, տենում եմ աչքով անզեն, Կյանքը շարունակվում ա, բայց դու չկաս շարքերում, Մնացել ա նկարներդ հավայի սոց կայքերում, Մոտդ չկա այցելում, կողդ շատ հարևաններ, Ամենաանհարմար պահին պտի գար ու քեզ տաներ: Փոշմանելու տեղ էլ չկա, էլ չկաս, Մեկա էդ հալու ես մնաս, էդ չգաս, Խորանալու տեղ էլ չկա, էլ չկաս, Էլ չկա, էլ չկաս, փոշմանելու տեղ էլ չկա, Էլ չկաս, մեկա էդ հալու ես մնաս, Էդ չգաս, խորանալու տեղ էլ չկա, Էլ չկաս, Էլ չկա, էլ չկաս: Ներում են կյանքը տված ա Մի հատ ա, ներում ա թե դատ ա, մեկա Վերջում քարի վրա անունդ ա ու դատ ա, Քեզի տանեն ման տան, ցույց տանեն դերքը, Աչքերդ փակ ապե, որ հանգարշ չգտնես ելքը, Լսում ես երգը, էս է պռոստը վերջին նոտա, Վերջը մոտ ա, ասեց սպիտակ խալաթով կտոտը, Դու վերևում, հետևիցդ տես սև հոտը, Վրդ լացողի սկրինի մի հատ լակոտ մի հատ թոտ Ա, կժոտա կյանքը, դու էդ ծանր պացիենտ, Չի տա ժամանակը հետ, ոչ մի տեղ հոգե մեծ, Ինչ ես տանելու քո հետ, ինչ ա ըլնելու վերջը, Էդ անվերջ հանելու կա, հանելու կա մեջը, Վեջը չի հանդարտվի, համների համ դատվի, Մինչև լուսն անջատվի, անկեղծ սաղ պատմի քեզ, Չխաբես թե չեք եթաս թարս, փոշմանել ես, Հույշ ա, էլ չկաս: