Groeten aan de klok

Het wee ligt om mijn kussen, ik weet niet Waar die vandaan komt. De wijzers van de klok Laten zien dat het al laat wordt. 4.00u om te slapen, dat gaat want straks gaat De wekker en dan moet ik weer de straat Op. Mijn ogen zijn gesloten, maar de slaap is De weg kwijt en kan me niet meer vinden En verliest weer in de wedstrijd. Wat is het nut van te staren naar de Klok als je hoopt dat hij terugdraait of een Keertje stopt? Niets. Ik vraag je wat is er met me aan De hand? Ik kan het schrijven, maar het is Pas aan de late kant. Ik maak me druk over de dagelijkse gang van Zaken die ik in het donker daar niet eventjes Kan achterlaten. Dingen gaan zo goed, maar dan komen De concessies. Wie wil de balans van geluk en Een depressie? Niemand kan hier ongestoord zijn Levenspad bewandelen. Maar bij dezen weet ik dat ik anders ben Dan anderen. Doe de groeten aan klok. Wil niet weten waar ik stilsta. Stilstaand. Ik wil niet dat ik hier beviel. Raak. Ik wil alleen van het gesprek dat je Hoofd een beeld draait. Maar toegeven toe dat ik Hem verdeel. Stil. Doe de groeten aan de klok. Ik wil niet waar stilsta. Stilstaand. Ik wil niet dat ik hier beviel. Raak. Ik wil alleen van het gesprek dat in Je hoofd een beeld draait. Maar toegeven toe dat ik hem ook verdeel. Stil zijn. Gezoen om muziek te maken die nog Niet bestaat. De ideale combinatie binnen het Formaat, een nieuwe melodie en zo het dagelijkse Werk. Het jonge, positief te blijven of voorzichtig Aan te kleppen. Maar op een dag word ik Wakker en verander ik de wacht in een makkelijke, Grappige, veranderende lach. Ik weet nog niet precies wat er van me Wordt verwacht, maar wie heeft er geen problemen met Het vrouwelijke geslacht? Ik ken je gezicht niet en hoef het niet Te zien, want ik wil niet zitten wachten op Je waardeloze vriendschap. Nee, jij voor mijn geluk niet in de weg Staan. Maar waarom zit je in mijn hoofd als Ik dan maar naar bed ga? Die groeten aan je klok. Ik heb toegeven aan mezelf zijn en doe ik Zeker fout. Nee, bekennen vertellen mij ik ben niet Bang om door moeite moeten klimmen en dat ben Ik nooit geweest, dus ik het zelf moeten gimmen. Doe de groeten aan de klok. Wil niet weten waar ik stilsta. Stilstaand. Ik wil niet dat ik hier beviel. Raak. Ik wil Het leven alleen is van geschreven Het gesprek in je dat wattebil in je hoofd Een beeld taak. draait. Maar vergeet Maar niet Toegeven toe dat toe ik dat ik een moment Hem ook verdeel. op mezelf Stil. sta. Doe die Koorten aan en go, ik wil niet weten waar Ik stilsta, stilsta. Ik wil niet dat ik hier beviel taak. Heel dat leven is geschreven in je wattebil taak. Maar vergeet niet toe dat ik een moment op Mezelf sta. Zwevend door de tijd maak ik kennis met Veranderingen. En zonder dat ze mij nog lijken af te Schrikken. Maak ik alles moeilijk door te leiden Naar principes. Zo wordt het ingewikkeld, maar dat Is het creatieve. Zo voer ik gekke woorden, alles wat ik doe Niet saai wordt. De tijd zal dan niet komen Dat je overal mijn naam hoort. En dat is ook niet erg. Hey beste mensen, luister maar. Alle mooie dagen worden door het leven uitgedaagd. Doe die koorten aan en go, ik wil niet Weten waar ik stilsta, stilsta. Ik wil niet dat ik hier beviel taak. Heel dat leven is geschreven in je wattebil taak. Maar vergeet niet toe dat ik een moment op Sta. Doe die koorten aan en go, ik wil Niet weten waar ik stilsta, stilsta. Ik wil niet dat ik hier beviel taak. Heel dat leven is geschreven in je wattebil taak. Maar vergeet niet toe dat ik een moment op Mezelf sta.